Ağu 6, 2013

Gönderen:-Genel, Yazılar | 1 Yorum

” Hep Böyle Kal ”

Sen tanıdığım  en güzel utanan insandın ..

Sevecen ama sadece dilediğine  sen olabilen ..
Herkes gibi sessizce ve başın öne eğik değil gözlerimin tam içine derin derin bakarken utanırdın benden ..


Işıl ışıl bakmak deyiminin anlamını sende görürdüm yüreğinin aynasıydı gözlerin..
İşte o anlarda , içime akardın gözlerimden sanki bir yudum su gibi saf  ve   serin..
Kana kana içsem doyamazdım sana ..


Yağmur yağdığında kaçırırdın benden ellerini , yağmurdan saklanmazdık seninle oysa ..
İkimizde severdik ıslanmayı garipçe bir rastlantı demezdik ..
Senin ellerin titrerdi bana dokunacaksın diye..
Saklayamazdın heyecanını ..
Usulca silerdin yanağımdan süzülen yağmur damlalarını suskunluğumla baş başa kalmayı severdin ..
Benim se yüreğim titrerdi saklayamazdım gözlerimden sana hayran bakışlarımı sadece anlıyorum seni derdin ..


Bir Nahit Ulvi Akgün şiiri  yazmıştın bana bir gün ..
Verirken senin  yüzün yanmıştı , alırken ben dalıvermiştim   ..
Bir şey vardı aramızda o kesin ..


Yanımda olmasan da bilirdim her Dolunay gecesini benim gibi izlediğini
Gözlerini hiç ayırmadan ona ben diye içinden saatlerce seslendiğini ..
Bense fırtınalı gecelerde sırılsıklam olurdum senin için seninle olduğumuz kuytularda ..
O en üşüdüğüm andaki içimin titreyişinde sana dokunur gibi olurdum ondan severim ben üşümeyi ..


Çok şaşırmamıştım sana ilk yazdığım dörtlüğü yıllar sonra bile cüzdanında sakladığını gördüğümde ..
Ama sen utanmıştın yine , güldüğümde ise sadece öpmüştün beni şimdi de sen utan diye ..


Uyku gözüme değmeden son gördüğüm hayaldin sen , tuval ederdim koca gökyüzünü ..
Geceyle paylaştığım en derin sızımdın ,rüyalarımda göreyim diye dua ettiğimdin ..


Sadece sen enstrüman olarak görmezdin benim gitarımı , bana sormadan eline bile almazdın ..
Ben söylemeden hissetmiştin bağımızı ama hiç kıskanmazdın ..
Dokunduğunda gitarıma bak duygularına dokunuyorum derdin bilirdim ki sen hissederdin ..
Oysa yıllarca onunla döktüğüm göz yaşlarımı ertesi günü hep silerdim .


Resimlerinde çizdiğin Yunus’a , Gökyüzüne Güneş’e  Dolunay’a ve Denize nasılda özenirdin ..
Sorduğumda söylemezdin bana başını arada kaldırır bir bana bir de gökyüzüne bakar gülümser ve çizerdin sadece  .. Yıllar sonra bir gün durup dururken çok özenirdim çünkü sana benzetmeye çalışırdım dediğinde anlamıştım çizgilerinin derinliğini ..
Duvarımda daima duruyor o resmin seslenir bana Dolunay gecelerinde .


İçimizdeki çocuğu asla yitirmemeye söz vermiştik beraber ..
Yaşlılığımızda bile yaramaz olacağız derdik hatta yaşlanmayacaktık biz
Her fırsatta koş derdin bana koş haydi ,nefes nefese kalana kadar koşardık el ele ..
Sonra eski bir apartmanın basamaklarına yada nefesimizin tükendiği anda oracıkta kaldırıma oturur öylece göz göze kalır içimizdeki mutlu gülen çocuğu seyrederdik ..


Her çalan telefona , her açılan kapıya sensindir diye heyecan yapardım alıştırmıştın beni ummadığım anlarda varlığınla ödüllendirmeye ..
Uzun yıllar atamadım üzerimden bu huyu hatta tamamen de attım sayılmaz derler ya can çıkar huy çıkmaz işte öyle sen hiç çıkmadın içimden ..


Seni hala dün gibi hatırlamak ve seni içimde yaşatabilmek belki başarabildiğim en güzel şey akıp giden ömrümde ..


Bir de çocuk kalabilmek elimden geldiğince belki de …
Birbirimize son sözlerimizmiş bilmeden söyledik içimden daima yaşadın sen ..


Sen bana ..


Benim sana bakabileceğim kadar iyi bak kendine demiştin ..


Bense sana  ..


Hep Böyle Kal diyebilmiştim sadece ..

 

Hep Böyle Kal …

 

  1. tijen bolulu dedi ki:

    müziğin kelimelerle eşsiz uyumu…pek çok yüreğin dileğini dile getiren bir yazı…keşke öyle olsa dedirten…

Bir Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>